4 Nis 2010

koku hafızası

   ne garip insanın koku hafızası. zaman geçiyor, ilişkiler bitiyor, insanlar uzaklaşıyor birbirlerinden, hatta yüzler bile siliniyor hafızadan ama kokular bir türlü yokolmuyor. yıllar sonra bile "o" nun kokusunu hatırlıyorsunuz, herhangi birinden duyumsadığınız ve unutulduğunu sandığınız birçok şey de geri geliyor, sanki dün yaşanmışlar gibi. sevdiklerinin kokusu... inanılmaz huzur verici, tahrik edici, aşkla dolu. ama zamanlar, mekanlar ve kişiler değişince, o koku size eziyet etmeye başlar. özlersiniz, deli gibi özlersiniz. özlediğiniz sadece o değildir. özlenenler tüm geri gelmeyecek olanlardır, anlar, o zamanki yaşantınız. özlenen bir kişiyken birden çok şey olmaya başlar. kalbiniz ağırlaşır.
   bazı kokularda çocukluğumuzu hatırlatır. gülümsersiniz kendinize. ama yine de bir yerde yürek hırpalanır, çünkü hatırladıklarınız geri gelmeyecek olan tüm güzel zamanlardır, çünkü bir daha hiç o zamanki kadar saf,temiz ve mutlu olamayacaksınızdır, çünkü ailenizi özlersiniz.
   ben çocukken, her akşam babamın bize getirdiği çubuk krakerin,
   niye şimdi beni bu kadar acıttığını anladım.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...