18 Haz 2010

bu aralar tek isteğim...

Sessizlik… biraz sessizlik istiyorum ve biraz zaman. Yalnız kalmaya ihtiyacım var, bana gereken fiziksel uzaklıklar. Kendimle vakit geçirmeyi özledim, kendimi özledim. Dergilerim, kitaplarım, fonda sakin tınılar ve kahvem, bol sütlü olanından. Gevşemeye ihtiyacım var.

Hayat birden çok hızlandı ve bu tempo beni delirtiyor. Bir yere yetişmek istemiyorum, yeni insanlar istemiyorum, hele ki var olanları çıkarmaya çalışırken ben, yenileri için hiç enerjim yok.biraz sussak, kimse konuşmasa, dedikodular kesilse, aptal gülümsemeler yok olsa, gereksiz şımarıklıklar bitse ve ben çok uzaklarda olsam… her şey güzel olur.

Yogayı özledim, kaslarımı geri istiyorum. Gevşemek diyorum ya, hiçbir şey düşünmeden, hayattan sıkılmadan, sadece var olduğun, nefes aldığın için duyduğun şükran duygusuyla , gevşemek. Yalnız olmadığını, öylesine bırakılmış, başıboş olmadığını bilmenin verdiği bir güven duygusuyla gülümsemek ve bir parça çikolatanın tadını hissetmek hayat olsa gerek.

Favori çikolatama zam gelmiş! Evet, bundan sonra canımı illa ki bir şeyler sıkacaksa, bu tür şeyler sıksın. Çikolatanın fiyatının artması, masaya dökülen kahve, tırnağın kırılması, bacağımdaki kramp, café de sevdiğim tatlının yeni bitmiş olması… bunlardan daha “ciddi” problemler istemiyorum artık hayatımda. Ömrümü yemeye hiç niyetim yok çünkü 50deyken ben, 35 gibi görünmek istiyorum :)
Yaşasın gamsızlık!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...