22 Haz 2010

sende uyuma

Az uyuyorum, seni daha çok özlüyorum.

Ben uyumuyorum, uyanışı izliyorum. Önce kuş cıvıltıları başlıyor. Sanki nefes alış verişini duyuyorum dünyanın. Uzaktan bir gemi geliyor, suda ki sessizliği bozmaya yeminli.

İstanbul diyorum… büyü artık ve büyüt.

Hava aydınlanmaya başlıyor, yaşlı bir kadının hareketlerindeki yavaşlıkla. Yardım etmek istiyorum güneşe. Sanki zorlanıyor bu sabah doğmakta. Sabırlı olmayı böyle mi öğrenir insan? Bekle diyor,nereden geldiğini bilmediğim bir ses. Kafamı kaldırıyorum gökyüzüne, ben baktıkça daha çabuk doğacağına olan inançla. Hava birden soğuyor. Pencerem açık. Rüzgar beni kokluyor.

Kuşlar… hiç susmasınlar. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...