27 Tem 2010

25.07.2010

“ ben kimseye güvenemem” derken, aslında demek istediğim “ ne olur bana biraz güven ver” di.

Yazdım, anlattım seni en ufak ayrıntılarına kadar. sonra üstünü çizdim. Çok yazdım çok anlattım, sonra kendime sakladım. Olması gerektiği gibi yaşanamayanlar yüzünden, duygularım yok olmaya başladı. Sustum. Düşündüm. Nerede hata yapıyordum?  Ben  yaşamak istediklerimi yaşarım ya sadece, sorun yok gibi görünüyordu. Sonra fark ettim ki benim kafamdakiler başlı başına hata. Şimdi otur ağla haline, her şeyi sen kurdun, yazdın, oynadın. Şimdi durmuş alkış bekliyorsun, döndün seyircilere… kimse yok seni izleyen ve ilk damla.

Ben istedim , hayat karşıma çıkardı hepsini. Sonra şımarık çocuk tavrıyla niye bunlar karşıma çıkıyor diye tartışıyorum hayatla. Hem korkarak, bir daha ki sefere karşıma  hiçbir şey çıkarmama olasılığından, hem de haklı olduğuma inanarak.

Yenilmiş, Kaybetmiş gibi. Cezalandırılmış gibi. Gücün yok gibi hissetmek. Hem de daha her şey için çok erkenken.

İstediğim hayat bu ya hani, daha özgür. Daha dolu. Öyle olduğuna inanarak geçiyor günler. Ama hiçbir zaman emin olamıyorum, gerçekten öyle olduğuma. Bu yaşadığım gerçekten "özgürlük" mü? Bazen sorgulamaktan yoruluyorum, aslında yoran sorgulamanın kendisi değil, hep sonuçsuz oluşu. Elde var 0.
Bazı şeylerin hesabını yaparım. Ben ne koyuyorum ortaya, o ne koyuyor? Bana ne kattı, bende ne kaldı? tutmalı hesaplar değil mi? ama bende o yok.

Çok uzun zamandır ağlayamıyorum. Ben her seferinde “ olabileceğini düşünmüştüm” demekten yoruldum artık. Ve işte bir kez daha, bu sabah, “olabileceğini düşünmüştüm.”
Tüm bildiklerimi, gördüklerimi unutmak istesem. Başa sarsak bir kereliğine. Sen bana “melek misin, şeytan mı” derken ciddi olmasan,gülsek sadece, eğlenmiş olsak.

Susarım ben hiçbir şey söylemem, anlatmam da kendimi. Duygularımı belli etmem, bedenimde alışık benim belirsizliğime, o da belli etmez bildiklerini. Gözlerim mesela hiç anlatmaz, uykusuzluğumu, ten rengim hep normaldir kanımdakilere inat. Dudaklarım söylemez, susamış olduğumu. Sen bana hiç bakma, anlayamazsın ben anlatmazsam eğer, yaşamış olduklarımı.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...