14 Ağu 2010

dancing with myself

Bugün aynaya baktığımda, ben başka biriydim. Sanki gözlerim bir başkasınınmış gibi, sonradan bana verilmiş, ödünç olarak. Öylesine bakıyordu bana, gözlerim.  Bir şey saklıyormuş gibi. Beni tanımıyormuş gibi.
Yaşadığının farkında olmamak çok kötü. Günlerin sayılı olduğunu bilmek ama bunu es geçmek, niye? Nerden çıkarıyorum sonsuza kadar yaşayacağımı? İnanmak istemiyorum buna. Böyle düşünmekte istemiyorum, evet ölebilirim her an. Korkmak istiyorum , evet benim sorunum fazla korkusuz oluşum.  Halbuki kaybedecek çok şeyim de var, neden korkamıyorum ki? Yoksa umursamaz mı deniliyor benim gibilere? Doğru umursamıyorum, olanları. Unutuyorum her şeyi bir güzel. Geçiyor, gidiyor, izi bile kalmıyor,  uyuyup uyanınca. Ağlayamıyorum bile canım acıdığında. Tepkisizlik had safhada. 
Duygusuzlaşıyor muyum yoksa? Bak bundan korkuyorum işte, duygusuz biri olmaktan, hissedememekten.
Ben incitilmek hiç istemem, kendimi korumam hep bu yüzden.  Bağlanamıyor oluşum da benim suçum değil zaten. Sorunlu biri olmak istemem  ama  ben bazen çok sıkılırım kendimden.

1 yorum:

  1. bide bunun "gamsızlık" denilen versiyonu mevcut. gamsızlık bana göre iyi bişey ama duygusuzlaşmaya başlanınca bu gidişe dur demek gerekiyo galiba

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...