26 Haz 2011

biz küçükken...

gece dışarı çıkardık o zaman çok heyecanlı bir şeydi bu çünkü kimsenin haberi olmazdı yaptıgımız şeyler artık anlatılamayacak durumdalar ama biz yaşarken çok eğlenirdik ve şu an o kadar cesaretim yok gece çıkabilme özgürlüğünü elde edince yaş dolayısıyla gece çıkmak eskisi gibi bir tad vermiyor zaten uykum var ara ara alakasız şeyler geliyor aklıma sonra oturup o şeyi düşünüyorum uzunca bir müddet sonra o şeyi düşünürken başka şeyler çağrışım yapıyor derken ben amerikaya gidiyorum havuzlu bir ev filan site havuzu değil ama bizim evin havuzu filan bir de bahçemde domates yetiştiriyormuşum babam göndermiş fideleri ama bana eldiven gerek ellerime kıyamam ama toprağa çıplak ayaklarım değince mutlu olurum yarın kumlara ayaklarım değmeli ne zamandır da sevgilim bana çiçek almadı ama balon almıştı bonibon istedi canım zaten o balonlar da bonibona benziyordu bence bonibonları yuvarlak yapmayı bırakıp kalp kalp yapsalar daha çok satarlar kalpli çikolatalar vardı milkanın ama burada yok özledim galiba hem de çok...

6 Haz 2011

bir soru


 “kolay olan” ile “basit olan”  karışır bazen, biz hiç istemeden.
Şikayetim yeterince istenmememden. Belki… hep bir belki vardır ya… işte o “belki”.
Diyor ki romanda ki kadın, “Belki gelirdi, beni yeterince sevseydi.” Bu kadar kolay işte cümle kurmak.  Anlaşılması da basit.
Yaz günü, bu kar hüznü…
Sen ve ben, bir gün biz olur muyuz, gerçekten?


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...